04-12-15

gestorven boezemvriend

 

 

 

tederheid zonder verkrachting.png

hij had een wil van ijzer.
 
 het was een man van staal
 
 wat ouder, maar veel wijzer,
 
 voor mij een ideaal!
 

 hij had twee sterke schouders
 
 waar ik op steunen kon
 
 gaf warmte als mijn ouders
 
 hij droeg in zich de zon.
 
 
 
 zijn ogen waren meren
 
 oneindig diep en puur
 
 hij leefde zeven keren
 
 hij molk uit ieder uur
 
 
 
 
 
 zijn woorden niet te tellen
 
 sneden toch atijd hout
 
 hij bleef me vergezellen
 
 zijn hart was puur als goud
 
 
 

 hij schonk me altijd ruimte
 
 en nieuwer perspectief
 
 voor hem bleef ik steeds duimen
 
 hij had me liever dan lief
 
 
 
 hij hunkerde naar morgen
 
 levend voluit vandaag
 
 bij hem was ik geborgen
 
 soms voelde ik zijn vraag
 
 
 
 waarom niet voluit leven?
 
 waarom nog steeds taboes?
 
 vriendschap wil enkel geven
 
 liefde bevat nooit droes.
 
 
 
 hij droeg mij steeds op handen
 
 nooit zette hij me klem
 
 we smeedden samen plannen
 
 soms ,hoor ik nog zijn stem!
 
 
joz. le bruyn
 

P1070646.JPG

17:53 Gepost door joz. le bruyn in dood, doordenkers, gedachten, gevoelens | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.