zonnehart 2012 haiku joz.le bruyn

De dichtkunst beoefenen is
met de grootst mogelijke zorgvuldigheid
constateren dat bijvoorbeeld
in de vroege morgen
de lijsterbessen duizenden tranen dragen
als een tekening uit de kindertijd
zo rood en zo veel

kopland

Stilte. Wie stilte wil beschrijven moet
zijn mond maar houden. Wie niets hoort
luistert niet en heeft niets te vertellen

kopland

het zonlicht weerkaatst

op de dansende noordzee

golven glinsteren.

joz. le bruyn

als alles stil wordt

bij valavond beginnen

kikkers hun concert.

joz. le bruyn

Voor het slot van de show in Londen liet Bruce Springsteen een van zijn dromen in vervulling gaan. "Jullie moeten weten dat ik al 50 jaar wacht op deze gelegenheid", informeerde Bruce de 65.000 mensen in publiek met een enorme grijns op zijn gezicht. Ex-Beatle Paul McCartney zou met hem op het podium staan én spelen.

De Amerikaanse rockster was in goeden doen, zoals tijdens de volledige Europese tournee eigenlijk, en hij ging zelfs in op het verzoek van een fan dat op een bordje om de song 'Take 'm as they come'. "Vanavond is jouw geluksavond, vriend! Ik zal het nummer spelen, het was een obscuur nummer voor mijn cd 'The River', dat er enkel op kwam omdat ik nog enkele rocknummers nodig had."

Om stipt 22.40 uur ging de elektriciteit uit. Bruce, Paul en de muzikanten gingen nog even door tot ze doorkregen dat het publiek niets meer hoorde. Paul McCartney beende kwaad van het podium, Springsteen deed nog een 'effortke' voor de fans op de eerste rijen: een acapella afscheid, en toen verdween iedereen van het podium. Springsteen kon zelfs geen 'goedenavond' of 'bedankt' meer zeggen aan het volledige publiek.

bron hnl lunchbrief

ook sterren moeten naar organisators luisteren!jammer, soms!

protest had kunnen vermeden worden!

joz. le bruyn

joz.le bruyn

joz. le bruyn

twee gedichten die me zullen bijblijven  van kopland

Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.


Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

uit het orgeltje van yesterday

amsterdam 1969

uit alles op de fiets

amsterdam 1969.

bedankt voor alles

rut je gaat niet weg je blijft!

joz. le bruyn

wie de schietschijf wordt

moet vooral beresterk staan  

als de zondebok.

joz. le bruyn 

wie voortdurend op de man speelt,

verliest van dag tot dag

meer grip

om de bal recht in het doel te scoren!

joz. le bruyn

steekvlampolitiek

broertje van strovuur,zelden

warme oplossing!

joz.le bruyn

waar nervositeit

bovenhand haalt blijft succes

onderspit delven.

joz. le bruyn

wie té veel op zijn rechten staat

moet verduiveld goed toezien

dat hij niet té vlug

over zijn verplichtingen valt.

té is immers nooit goed!

zei ooit een politieker in fijne vleeswaren.

joz. le bruyn

als we nu eens met zijn allen

meer zouden zoeken

naar wat ons samen bindt

dan hier en daar  nog scheidt

zouden we dan niet begripvoller met mekaar

kunnen omgaan?

mensen mogen van mening verschillen

maar moeten mekaar blijven respecteren.

als we mekaar respecteren

geven we mekaar geen ezelsstamp.

maken we andermans leven niet zuur.

strooien we geen roet in hun eten.

blijven uitdrukkingen :

van grote bek en kleine beentjes,

muntjes met azijn,

door de mand vallen,

achterwege.

wat er ook mag gebeuren,

mensen moeten mekaar in de ogen  kunnen blijven zien.

mensen moeten zonder hinder

door dezelfde deur humaan verder gaan.

joz. le bruyn

wie niet meehuilt

met de wolven in het bos

krijgt bakken  krItiek over zich

en wordt

als een schaap door heel de meute

eerst aan de schandpaal gezet

nadien naar de slachtbank geleid.

joz.le bruyn

na jaren vechten

vandaag korte rustpauze

morgen bergen schuld.

joz. le bruyn

hoe goed bedoeld ook,

hangjongeren  hebben lak aan klassieke muziek.

die ligt te ver weg van hun bed.

wanneer leren we nu eens eindelijk

luisteren naar de wensen van die geviseerde jeugd.

proberen we samen met hen  te realiseren waar zij

warm voor lopen.

hen iets opdringen

haalt geen fluit uit

integendeel

dan gaan ze zich nog meer weren

omdat ze vanop een bepaalde leeftijd

niet langer meer willen gepamperd worden

door hen

die  weten wat het beste is voor hen.

joz. le bruyn

ik hou van mensen

die zich nooit  moeten verstoppen

achter maskers.

mannen en vrouwen

zuiver op de graat,

eerlijk als goud,

die van buiten  zijn zoals ze zih van binnenn voeen.

zonder zich in duizend bochten te hoeven te wringen.

mannenn en vrouwen

uit één tuk

die morgen nog doen wat ze vandaag beloven.

oorspronkelijke ,

onvervalste,

waarachtige mensen

die bestaan nog.

te vinden zijn ze moeilijk

in een land waarin  iedereen meer houdt

van een lamme goedzak,

 kazakkendraaiers  

en

poesjenellen.

ik voel me nog altijd een tikkeltje te groot

om aan dat klein spelletje mee te doen.

zelfs niet op vrijdag de 13de juli

dat er hier en daar wordt gefeest

omdat  bhv eindelijk is gesplitst!

joz. le bruyn

soms kunnen  broers

ook hun dromen

werkelijk  zien opstijgen

zoals joseph en jacques montgolfier!

dus  er is altijd nog hoop!

zelfs voor mannen zonder

broer of hete luchtballon!

joz. le bruyn

als johan daisne zegt:

het leven is een trage trein,

waarom laten we  dan ons

in het onderwijs

om de doelstellingen toch maar te bereiken

opjagen in tallisvaart?

joz. le bruyn