zonnehart 2012 haiku joz.le bruyn

Albert Schweitzer (Kaysersberg, 14 januari 1875 – Lambaréné (Gabon), 4 september 1965) was een Duitse arts, lutherse theoloog, filosoof, musicus en medisch zendeling.

Albert Schweitzer werd in 1875 geboren in Kaysersberg, in de noordelijke, toen Duitse Elzas, het tegenwoordige Franse Haut-Rhin-departement. In 1951 ontving hij de prestigieuze Vredesprijs van de Duitse Boekhandel en in 1952 de Nobelprijs voor de Vrede. Hij is, behalve door zijn medisch werk in Afrika, vooral bekend geworden door zijn filosofie over cultuur en ethiek, en als musicus door zijn studies en interpretatie op orgel en piano van de muziek van Johann Sebastian Bach.

voor mij persoonlijk  zijn de onderste citaten van de filosoof

ribbetjes met nog veel heerlijk vlees

om heel lang op door  te zuigen en te knabbelen

tot die ideeën  vlees en bloed worden.

Er bestaan maar twee manieren om te ontsnappen uit de triestheid van het bestaan: muziek en katten.

Het voorbeeld is niet het beste middel om te overtuigen, het is het enige middel.

De grote verwezenlijkingen ontstaan uit de som van dagelijkse inspanningen.

Succes is niet de sleutel tot geluk. Geluk is de sleutel tot succes.

De eerste stap in de evolutie van ethiek is een gevoel van solidariteit met andere mensen.

dus  beginnen we vanaf  nu al het werk aan de winkel voor volgend schooljaar!

joz. le bruyn

Help mij om het vuur te dragen
We zullen het samen brandend houden
Help mij om het vuur te dragen
Het zal voor altijd ons pad verlichten!

telkens ik tom smih van de peddels hoor zingen: 

no sound buth the wind.

krijg ik het warm en koud tegelijkertijd.

wat die man , doorleefd zingt

zou voor elke leerkracht

dagelijks een stukje meditatie kunnen zijn:

hoe dragen wij samen,

mijn leerlingen en ik

het vuur lichtend en brandend verder?

hoe zorgen wij er,als leerkrachten,

voor dat we niet te vroeg

of liefst nooit

een burn out  moeten meemaken.

grote hedendaagse muziek kan ook klassiek worden!

laat ze klinken en weerklank vinden!

joz. le bruyn

de bloemen worden altijd uitgedeeld op de meet.

heel wat leerkrachten

kregen nadat ze een heel jaar  kennis en waarden zaaiden

als voorlopige oogst een kleine attentie.

het zijn de kleine dingen die het doen!

en als die attentie niet berekend wordt gegeven,

wie kan daar dan tegen zijn?

maar voor de leerkrachten

kan zulke attentie

een stimmulans blijven

om niet te rusten  op die lauwerkrans

waarin rozen zitten gevlochten.

dorens kunnen prikken

en ons in gang zetten

om vanaf volgend schooljaar

nog een tandje bij te steken

om het nog beter ,aanschouwelijker,meer zelfredzaam

te kunnen aanvatten

ten bate van de leerlingen

en de bredere toekomstmaatschappij,

die ons daarvoor ook vergoedt.

joz.le bruyn

eindelijk weer op adem komen....

ruimte en verten met nieuwe ogen zien.

verse lucht en iedeeën opsnuiven.

deugddoend genieten  van wat goed was

 straks

samen herbronnen

hoe en waar zetten wij er de schouders onder

zodat het morgen

voor iedereen

anders en hopelijk veel beter wordt!

gelukkig heten niet alle bloedbroeders

kaïn en abel!

joz. le bruyn

even de kring doorbreken

van jachten en jagen....

terug je energie bijtanken

om nadien vol geladen

anderen beter te kunnen opkrikken.

bergen leesachterstand

rustig in het schaduwdal

bemediterend vlees en bloed laten worden.

genieten van kunst om je heen

en

mensen die die kunst handen en voeten geven.

gastvrij blijven

mensen ontvangen

tussen pot en pint

banden smeden of hersmeden ,

 bedenken

en vooral hervoelen dat het leven te kort is

om er een drama

vol kommer en kwel

van te maken..

ik wens je ook zulke vakantie

waar ook ter wereld van harte toe!

joz. le bruyn

enkele van de tien eindwerken die ze daar tentoonstelde:

gitte le bruyn liet zich inspireren op gedichten van ida gerhardt.

Ida Gardina Margaretha Gerhardt

(Gorinchem, 11 mei 1905 - Warnsveld, 15 augustus 1997)

was een Nederlands dichteres en classica.

ze blijven me lief die

leerkrachten vrouwen of mannen

hetero's of homo's,

die graag naar school gaan

en nadien een lange vakantie mogen  vieren.

ze blijven me lief

die leerkrachten

die voortdurend onderweg blijven

om ooit die wonderwijzer te kunnen en mogen zijn!

mannen en vrouwen die nooit zeggen:

het zal mijn tijd wel duren!

ze blijven me lief  die leerkrachten

die echt nog lesgeven

klaar en duidelijk

progressief

remediërend,

streng en rechtvaardig

maar met een hart voor kinderen.

ze blijven me lief

die leerkrachten

die ook het creatieve in hun lessen aan bod laten komen:

zingen en voordragen,

tekenen en schilderen,

knippen en plakken.

sport en dansen.

ze blijven me lief

die leerkrachten

die weten dat hun eigen woorden best geteld zijn,

maar die hun oor te luisteren  leggen naar

wat er die morgen al is omgegaan in dat kind

voor het hier doodmoe neerzakte op zijn bank.

ze blijven me lief die leerkrachten

die verandering en verbetering  brengen

in hun lessen, taken, opdrachten

en niet steeds de koude pap van de routine opdienen.

ze blijven me lief die leerkrachten

die durven bekennen :dat weet ik niet  maar kom

we zoeken het even op bij google.

ze blijven  me lief

de leerkrachten  die hun leerlingen

leren , zien, inzien, formuleren

en

het nadien laten toepassen op vele manieren.

ze blijven me lief ,zij  die boeiend kunnen vertellen of voorlezen

en zo van jongsaf de kinderen laten proeven

van poëzie en literatuur.

ze blijven me lief die leerkrachten

die tijdens bepaalde  activiteiten

uitgezochte muziek  laten horen

die zorgt  voor meer dan de straatdeuntjes

waarmee plaatselijke zenders ons overspoelen.

ze blijven me lief

die leerkrachten

die zou-teloos onderwijs geven.

zij die laten ruiken , proeven, smaken

wat het leven  en de wereld te bieden hebben

leerkrachten die nauwkeurigheid eisen en daarin voorgaan.

geen vragen meer als:

wat zou dat kunnen zijn?

wie zou dat kunnen doen?

nee:

wat is dit?

hoe zit dat in elkaar?

wie doet dat?

waarom doet hij dat zo en niet anders?

stel denkvragen

en geen vraagjes waarop je enkel moet gokken

met ja of nee!

ik hou van leerkrachten

die besef hebben van de kurve van gausz.

niemand is perfect.

iedereen kan nog altijd meer en beter.

zowel het haantje de voorste

als de rode lantaarndrager.

gedaan met de traditionele zelfde kam!

ze zijn melief

die leerkrachten

en ze bestaan

dat weet ik uit eerste hand

want ik heb er honderden helpen vormen

en bezig gezien vol vuur en vlam

met geest-drift!

joz. le bruyn

het is goed dat

als men over de hoofden van de leerkrachten

aan de top

de gekste ideeën probeert te spuien tot meer eigen glorie

zonder zaligheid,

dat aan de basis de leerkrachten

zich af en toe eens rustig bezinnen

over hoe kunnen we hier en nu

van ons onderwijs het beste maken ten bate van de kinderen en de maatschappij.

misscchien mogen  de volgende citaten daarbij een handje toesteken

of een tandje bijsteken?

Het grootste wonder van onderwijs is dat het niet iedereen bederft die er zich mee inlaat.

henry brooks geschiedkundige

bedrijfsvoering is natuurlijk niet alleen een zaak van kennis. Zij vereist ook oordeelsvermogen en leidinggevende kwaliteiten. Daarin kan geen onderwijs worden gegeven, ze kunnen het best tot ontwikkeling worden gebracht in de praktijk

p.kuin

de mens die het meest geleefd heeft is niet hij,

die de meeste jaren telt,

doch hij,

die het 't diepst ervaren heeft.

hoeveel onervaren ministers

doen er geen stomme dingen

om  de grootste te willen zijn of worden?

de onwetendheid heeft nooit kwaad gedaan;

de dwaling alleen is noodlottig;

men verdwaalt niet omdat men niet weet,

maar omdat men denkt te weten.

wie de juiste partijkaart heeft

moet niet weten

die krijgt alles op een schoteltje gepresenteerd

maar weet het zelden juist te gebruiken!

de ware grondlegger van de burgerlijke maatschappij:

dat was hij die als eerste een stuk grond omheinde,

zich verstoutte te zeggen

'Dit is van mij',

en onnozelaars trof die hem geloofden.

en dat proberen nu de grootste nullen

inde politiek nog te doen:

mijn plan:schoon plan!

Het geweten is de stem van de ziel,

de hartstochten zijn de stem van het lichaam.

en omdat het niet getuigt van een a attest houder

nog te geloven in een ziel

maken ze van hun body een mannekesblad

daar moet je niet voor kunnen lezen

en aanraken mag toch!

zelfs zonder grabbelpas!!!

joz. le bruyn

vergeelde foto's

verstilde momenten uit

vervlogen tijden.

joz. le bruyn

starend in de lens

iedereen op zijn paasbest

familiefoto.

joz. le bruyn

lippen op elkaar

lachen nu  nog verboden

tot na fotoklik.

joz. le bruyn

wanhoop verbannen

door dit geloof te zaaien:

't beste komt later!

joz. le bruyn

egon schiele

voorgoed vergeten

wordt onmogelijk gemaakt

door zelfportretten.

joz. le bruyn

jan sluyters

nergens word je

letterlijk,lichamelijk dan,

door elkaar geschud

dan in een ziekenwagen

op weg naar intensive car.

nergens word je geestelijk erger door elkaar geschud

als je de  godsnabije

zelfverzekerheid leest

van allesweters en alleskunners ,

die nooit aan den lijve ondervonden

hoe heerlijk lesgeven is

of hoe anderen

door niets ontziende loosers worden gevierendeeld

zonder dat er één directeur durft in te grijpen.

die heeft die gast nodig om zijn  klassen te kunnen behouden.

 waar sta je dan  als lesgever die het beste van zichzelf wil geven?

joz. le bruyn

in de greep van angst

voelen we ons allemaal

als een kat op een heet zinken dak.

gereduceerd tot machteloosheid.

op geen enkele manier kun je die verdrijven

noch afreageren.

bange mensen

je weet nooit

wat je daaraan hebt!

kan een mens iets zwaarder overkomen

in een gemeenschap?

angstzweet

 kruipt niet in je koude kleren

maar kankert in je huid

minder mooi dan bepaalde mannelijke tattoos!

joz. le bruyn

niet iedereen is in de wieg gelegd

om burgelijk ingenieur te worden.

maar elke leerling, zou wel kansen moeten krijgen

om alles wat in hem in aanleg aanwezig is,

zou aangemoedigd en versterkt worden.

alle ouders pronken graag  met hun verstandige kinderen

en zijn er slechte resultaten dan ligt dat enkel ,

 volgens hen,  aan de leerkracht en de school.

wanneer leren   de ouders eens zien dat eiken  geen berken zijn?

wanneer vragen de ouders aan hun kinderen:

ben je ook op school gelukkig?

heeft men daar ook oog  voor wat jou bezighoudt? 

joz. le bruyn