01-06-12

de beest uithangen

 

 

 

 

als twintigers zich in 't weekend willen bezuipen
daar ligt alleen hun moeder wakker van.
dat is ver van mijn bed.


als zij elke dag opnieuw de pannen van het dak roken
daar vullen ze de schatkist mee
en de zakken van de dokters.
voor mijn part valt daar geen zalf aan te strijken.


maar dat diezelfde leeglopers,
stonend als dorpsstieren,
mijn hoge witte tulpen
tussen mijn lage vergeet-mij-nietjes platwalsen
na het sluitingsuur,
dat gaat paal en perk te buiten.

bloemen houden van zachte mensen.

 

joz. le bruyn

16:46 Gepost door joz. le bruyn in constataties, gedachten, gevoelens, mensen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: wittetulpen, leeglopers vergee-minietjes | |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.